Zapisał się w historii jako orędownik wolności, równości i suwerenności. Jego słowa koncentrowały się na walce o niepodległość, poświęceniu, odwadze oraz unowocześnieniu państwa, często wyprzedzając swoje czasy. Tadeusz Kościuszko, o którym mowa, to polski i amerykański generał, inżynier wojskowy oraz Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej. Na mocy przysięgi złożonej na krakowskim rynku 24 marca 1794 roku został przywódcą insurekcji kościuszkowskiej, czyli ostatniego powstania przed trzecim rozbiorem Polski.
Zanim doszło do powstania nad Wisłą, Kościuszko za oceanem zdobywał wojenne doświadczenie w walce o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Początkowo walczył w stopniu pułkownika, później w uznaniu zasług został awansowany na generała brygady. Wiceprezydent USA Thomas Jefferson powiedział o nim, że jest „najczystszym synem wolności”. Kościuszko ma (obok Washingtona) najwięcej pomników w całej Ameryce.
Tadeusz Kościuszko już jako młodzieniec był wyróżniającym się kadetem w Szkole Rycerskiej w Warszawie. Podczas powstania 1794 r. zastosował nową taktykę w zakresie współdziałania broni. W walkę powstańczą zaangażował też chłopów, tworząc oddziały zwane potocznie kosynierami. Do historii przeszła między innymi zwycięska bitwa 4 kwietnia pod Racławicami. Pomimo znaczących sukcesów militarnych insurekcja zakończyła się klęską, a Kościuszko trafił do niewoli. Został uwolniony przez cara Pawła.
Polski bohater przeszedł do historii jako wielki dowódca, patriota, mąż stanu. Był człowiekiem tolerancyjnym, zabiegał o równość wszystkich ludzi, starał się skupić różne odłamy polityczno-społeczne pod hasłem jedności. Kościuszko znany był ze swojej prawości, skromności oraz wrażliwości na krzywdę społeczną. W swoim testamencie przeznaczył majątek na wykupienie i wykształcenie chłopów pańszczyźnianych. 4 lutego przypada 280. rocznica urodzin polskiego patrioty.
